Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie.
Rodzina » Macierzyństwo » Integracja sensoryczna , Co to jest integracja sensoryczna

Czym jest integracja sensoryczna?

Informacje o poradzie

MagdalenaMagdalena

autor porady:
Magdalena Wolna

spec. działu: Psychologia

dodano: 2011-05-24 08:57:05

wyświetleń: 1879

Słowa kluczowe

zobacz również

Pojęcie integracji sensorycznej zostało wprowadzone przez neurologa Sir Ch. Sherringtona w 1902 roku, a rozpowszechnione w latach sześćdziesiątych XX wieku przez dr A. Jean Ayres. Wedle definicji Ayres pojęcie to rozumiemy ,,jako proces, w którym następuje organizacja dostarczanych do naszego organizmu wrażeń, tak aby mogły być wykorzystane w celowym, zakończonym sukcesem działaniu”.

 

Fizyczny świat odbieramy przez zmysły smaku, węchu, wzroku, słuchu idotyku, ale i równowagi czy propriocepcji - zmysłu orientacji ułożenia własnego ciała. Pewnego dnia odnajdujemy się w przestrzeni poddanej prawom grawitacji, poruszamy się, odczuwając różnice w pochyleniu głowy i zmianie pozycji. Jesteśmy także czuli na nawet najdelikatniejsze muśnięcie, łagodny powiew, subtelne ciepło i najlżejszy chłód. Nasz układ nerwowy rejestruje te wszystkie odkrycia, aby jak najlepiej i najefektywniej nam służyły. Jako dzieci jesteśmy szczególnie wrażliwi na bodźce płynące z otoczenia, a nasz umysł niezwykle intensywnie chłonie wszelkie wrażenia i informacje. Splot różnorodnych czynników w czasie ciąży, czynników okołoporodowych i podczas dalszego rozwoju, może wpłynąć negatywnie na procesy integracji sensorycznej. Jeśli nasz organizm nieprawidłowo formułuje odbierane bodźce, doprowadza to nie tylko do problemów natury fizycznej, ale nawet psychicznej.

O zaburzeniach integracji sensorycznej u dziecka mogą świadczyć m.in.:

- Obniżone napięcie mięśniowe, powodujące szybkie zmęczenie, lub podwyższone - objawiające się sztywnością ruchu.

- Przesadna niezręczność, ciągłe potykanie się, psucie i upuszczanie przedmiotów.

- Niepewność grawitacyjna - garbienie się i poruszanie na lekko ugiętych nogach, ze stopami jak najbliżej ziemi. Trudności ze wspinaniem się, skakaniem, wchodzeniem pod górkę czy po schodach, jak i schodzeniem z nich.

- Nietolerancja ruchu (i wiążąca się z nią choroba lokomocyjna), gdzie nawet niewielki ruch dziecko odbiera jako znaczący,.

Zmniejszona wrażliwość układu przedsionkowego - dziecko uwielbia przesadnie się huśtać, kręcić, skakać, ale wrażenia, których sobie dostarcza są niewystarczające.

- Zmniejszona lub zwiększona wrażliwość na bodźce dotykowe, bodźce wzrokowe, dźwięk.

- Słaba percepcja przestrzeni i formy - łatwa utrata orientacji w terenie, kłopoty z ładnym pisaniem czy rysowaniem.

- Nieprawidłowa koordynacja wzrokowo-ruchowa, trudności z chwytem i z celnym rzutem, zachwiania równowagi.

- Zaburzenia wokalizacji i mowy, koncentracji, problem z samokontrolą i samooceną.

 


Na czym polega leczenie zaburzeń sensorycznych?
Wybieramy nianię. Oto kilka zasad.
Trudne rozmowy - jak powiedzieć dziecku o adopcji
Dowiedz się, jak poprawnie wykonać test ciążowy
Ale z ciebie niezdara... - Jak postępwać z niezdarnym dzieckiem?
Czym jest "euro sieroctwo"? Jak pomóc dziecku?
3
oceń poradę:

Redakcja serwisu spec.pl zastrzega, iż publikowane porady mają jedynie charakter informacyjny. W szczególności dotyczy to porad prawnych, podatkowych i innych, których udzielanie regulują osobne przepisy. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za skutki wynikłe z zastosowania się do opublikowanych treści.